وقتی بازار تحلیلگر سیاسی می شود؛ درک درست بازار ارز از ماجرای «حمله بزرگ»/ چرا بعد از حمله بزرگ ایران به اسرائیل، نرخ دلار انفجاری نشد؟

به گزارش اخبار مهم، بالا و پایین رفتن قیمت دلار در دو روز اخیر، بار دیگر نشان داد که اقتصاد با سیاست در ارتباط مستقیم است و آینه ای است که تصمیمات سیاسی را بازتاب می دهد. آنچه میان اقتصاد و سیاست پیوند ایجاد می کند، «آرامش روانی» یا «عدم آرامش روانی» بازار است.

همانطور که بارها گفته شده، بازار یک ارگانیسم زنده است که آینده را پیش بینی کرده و به حسب آن تصمیم می گیرد. بازار مجبور است خود را از خطرات مربوط به تورم حفظ کند و به همین دلیل، پیش از وقوع یک حادثه تاثیرگذار تصمیم می گیرد. تصمیمات بازار بیش از هر چیز تحت تاثیر رویدادهای سیاسی است. این ارتباط به خصوص در کشوری مانند ایران که اقتصادش با سیاستش درآمیخته و در فضای اقتصاد دولتی و نیمه دولتی زیست می کند، دیده می شود. تصمیم گیران ارشد بازار بر اساس رویدادهای سیاسی تصمیم می گیرند که نرخ و قیمت یک کالا را زیاد یا کم کنند. بسیاری از تصمیمات آنان پیش از وقوع یک رویداد سیاسی گرفته می شود و تحت تاثیر فضا و جو سیاسی است.

آن عنصر سیاسی که اقتصاد ایران را در سال های اخیر اداره می کند «تعلیق» است. فضای تعلیق شاه کلید اوضاع سیاسی ایران در سال های اخیر است. عدم تصمیم گیری در مورد مسیر کلی سیاست ورزی کشور، عدم توافق جدی با غرب و همزمان، عدم رویارویی جدی با غرب، عدم اتحاد کامل با شرق و در عین حال، نزدیکی به کشورهای شرقی و … از عناصر اصلی سیاست ورزی ایرانی در دهه های اخیر بوده است.

از ویژگی های اصلی بازار تعلیقی، عدم آرامش روانی است. بازار نمی داند در آینده چه اتفاقی برایش می افتد، از جریان سیاسی کشور، مسیر سیاست ورزی و ریل گذاری اقتصادی باخبر نیست و به همین دلیل، به سرعت دچار ترس و نگرانی می شود و پیش از وقوع حوادث سیاسی، درباره آینده اش تصمیم می گیرد.

به همین دلیل، با شنیدن خبرهای امیدوارکننده دچار آرامش می شود و با شنیدن خبرهای بد، ملتهب می گردد. نمونه های فراوانی از این قاعده داریم. برای مثال، بازار ارز ایران در چند سال اخیر با انتشار یک خبر از توافق هسته ای نزولی می شد و با تکذیب آن مجددا روند صعود را پیش می گرفت